|
تكنيك ها و روشهاي موسيقي درماني منبع: وبلاگ آرامش گل در اين روش بيش تر بيماران موسيقي دلخواه و انتخابي خود را مي شنوند و در مواردي مي توانند از هدفون استفاده كنند و اجازه دارند صداي ضبط را كنترل و نوار را دستكاري كنند. كاهش درد اضطراب و استرس ناشي از بيماري و استفاده كمتر از داروهاي بي حسي و يا كاهش عواض جانبي داروها و در نهايت كوتاه كردن مدت استفاده از دارو و بستري شدن از هدفهاي عمده درماني در اين روش است. جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید
قوپوز"، ساز باستاني تركان كه تاريخ آن گره خورده با "شمينزم"، آيين باستاني است اولين بار در منابع چيني و در حدود قرن اول ميلادي ذكر نام شده است. قوپوز نامي است بسيار كلي براي تمام سازهايي كه زه داشته وتوسط انسان مناطق آسياي ميانه و شمالي نواخته ميشده است. جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید
استاد حاج عثمان محمد پرست، فرزند دین محمد، ملقب به عثمان خوافی، از نوازندگان چیره دست "دوتار" است که در بداهه، پنجه ای غرورآفرین و یگانه دارد. استاد حاج عثمان محمد پرست" در سال 1307 ه . ش در بخش رود خواف از شهرهای جنوب شرقی استان خراسان در حاشیه کویر به دنیا آمد . وی از طایفه "بای" که طایفه ای دامدار و چادرنشین هستند ، می باشد. استاد محمد پرست درباره شروع فعالیت های خود در عرصه موسیقی می گوید : از دوازده یا سیزده سالگی با دوتار هم نواز شدم و روزها و شب ها بعد از فراغت از کار که جوهر هر مرد خوافی است، به سماع روحانی با خویشتن خویش می پرداختم و هیچ گاه استادی در این زمینه نداشتم . وی می افزاید : دو تار یعنی عشق ، "دوتار"، ساز آرام و ملایمی است که هم نوازنده را آرامش می دهد و هم مردمی را که علاقمند به این ساز هستند استاد عثمان محمد پرست، در خصوص منشاء "دوتار" نوازی می گوید : خاستگاه "دوتار" سه شهر خواف ، تایباد و تربت جام است که بیشتر آهنگ های فارسی و محلی می پردازند و بعد از آن هم در قوچان ، شیروان و بجنورد "دوتار" رایج است که با آن آهنگ های کردی و ترکی می زدند ، از آنجا هم به ترکمن ها در گنبد کاووس رسید که با "دوتار" آهنگ های ترکمنی می نواختند .این استاد موسیقی مقامی، به کشورهای بسیاری مانند امریکا ، آلمان ،فرانسه و کره شمالی دعوت شد، اما نرفت . وی در این باره می گوید : من به اجرای برنامه در یک کشور دیگر افتخار نمی کنم ، بیشتر دوست دارم در خدمت مردم عزیزم باشم اما به دلایلی به دو کشور سوریه و ژاپن سفرهایی داشتم . استاد محمد پرست آثار مطرح و معروفی دارد که مطرح ترین آنها ، مقام نوایی از اشعار طبیب اصفهانی می باشد که با پنجه سحرآمیزش از چاوشی و سرحدی گرفته تا دیگر مقام های این دیار، اجراهای گوناگونی را درعین وحدت آفریده است که هر کدام حال و هوای خاص خاصه داشته و شنیدن آنها هم حال وهوای خاصی را می طلبد .وی در خصوص دیگر فعالیت های هنری اش می گوید : برای شروع فیلم " فردا " که کار مشترکی بین ایران و ژاپن بود، به ژاپن سفر کردم و در آن به ایفای نقش اصلی پرداختم و در فیلم های " در غبار نور" و " زیر سلطه من آیید " و " سفر " شرکت کردم که در آنها قطعاتی از "دوتار" می نوازم . استاد حاج عثمان محمد پرست در جامعه یاوری فرهنگی جنوب خراسان که جامعه ای متشکل از خیرین می باشد، نقش بسزایی ایفا کرده است، این جامعه بالغ بر 170 مدرسه درشهرهایی مثل نهبندان ،قائن ، بیرجند ، تایباد ، سرخس ، چناران ، خواف و.... بنا کرده و خدماتی از قبیل برق رسانی و خرید خودرو و ... در این جامعه داشته است استاد عثمان محمد پرست ، 6پسر و 3 دختر دارد که همه دوستار هنرند، اما به امر پدر خود، به فراگیری موسیقی به طور جدی نپرداختند منبع: سنترال کلوب * در بــا ره سـاخـتـمان دوتــار: ساختمان دوتار ساده است. امّا نوع کيفيّت صداي دوتار به نوازنده آن بستگي نداشته، بلکه در يک درجه مشخّص بستگي به استادي دارد که آن را مي سازد. ساختمان دوتار مهارت و فنون کاملي را طلب ميکند. صنايع دوتارسازي بيشتر در نزد ترکمنهايي که در نواحي استان آخال که شامل شهرهاي گؤکدپه و قزل آروات(قزل رباط) استان بالکان زندگي مي کنند، مرسوم است. اين نواحي استادان دوتارساز مشهوري را در خود پرورش داده است. در بين آنها همدوره نوازنده مشهور آمانگلدي گؤني، بنام اوستا قول گلدي، همدوره کل بخشي معروف بنام محمّدمراد اوستا، همّت اوستا که در روستايي بنام آق قونگور ميزيسته است. همه آنها دوتارسازان ماهر و معروفي بودند که هنوز در بين خلق و در روايات مختلف به نامهاي آنها برحورد ميکنيم. در بعضي مواقع وقتيکه نام اوستاهاي قديمي يادآوري ميشود، اين نقل قول که:" قئزئل آرواتلئ ساري اوسّا – دا دوتاري کؤپ ياساياردئ." يعني " ساري استاي ساکن قزل آروات هم دوتار زيادي مي ساخته است." جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید |
درباره وبلاگ
  مختومقلی فراغی - دیوان
در حال حاضر در جهت پژوهش و تفحّص در مورد تاريخ فرهنگ و تمدّن ترکمن از جانب پژوهشگران تاريخ و محققين صنايع هنری با اشتياق و افتخار تحقيق و بررسی ميشود. البتّه يافته های مربوط به تاريخ فرهنگ و تمدّن اين خلق محدود به اين مثالها نيست، چون در اين راستا فعّاليّتهای چشمگيری در عرصه های مختلف علوم پژوهشی صورت ميگيرد. امّا متأسّفانه بايد بی پيرايه اذعان نمود که تحقيق در مورد موسيقی ترکمنی نيازهای روحی مردم را آنچنانکه جوابگوی باشد، ارضاء نميکند. براساس داده های تاريخی پروسه الحاق کلمه " ترکمن" از قرون هشتم تا دهم ميلادی بوجود آمده است. امّا آموزش و درک علمی از موسيقی ترکمنی بطوريکه برای ما آشکار است، هنوز از قرن نوزدهم دور نميشود. با وجود اين اطلاعات و آگاهيهائيکه مربوط به آن قرن باشد، هنوز بطور کامل مشخّص و کشف نشده است.
نوازندگان و پيشکسوتان موسيقی ترکمنی که مربوط به قرن نوزدهم باشد، مانند استاد قول گلدی، آمانگلدی گؤنی، کل بخشی ( الله بردی)، چودوربخشی که با وجود اينکه در بين مردم نامشان معروف است. امّا در باره زندگی و آثار آنها پژوهش و تحقيقات لازم که نياز جامعه را برآورد کند، نشده است.
يکی از محققينی که در قرن گذشته برای اوّلين بار در مورد فرهنگ موسيقی ترکمنی بطور علمی تفحص کرده موسيقدان و پژوهشگر روسی و. آ. اوسپنسکی ميباشد که در مورد موسيقی ترکمنی تحقيقات و آثارهای علمی ژرفی به انجام رسانيده است. او در سالهای 1925-1926/م. در پی تحقيقات خود کتابی در باره موسيقی ترکمنی بنام " ترکمنسکايا موزيکا (موسيقی ترکمنی)" به عبارت ديگر " موسيقی- اکسپانتسيا، اتنوگرافيک من در ترکمنستان" را که به بخشی ها و نوازندگان آن دوره هديه گرديده بود، تحرير نموده است. اين پژوهش شروع اوّلين قدم در مورد اين هنر بوده است. امّا اين شروع مشتاقانه تاکنون به اندازه نيازش پر بار نگرديده، بلکه در حکم يک اثر مأخذی و مرجع علمی بجا مانده است.
و. آ. اوسپنسکی که عنوان قهرمان خلق در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق را بر خود احراز نموده است، بعنوان يک آهنگساز، با استعداد ژرف، دانشمندی توانا، تحقيقاتی که او در عرصه موسيقی ترکمنی به انجام رسانيده، خدمتی بس بزرگ بوده است.
بايد اذعان کرد که او موسيقی ترکمنی را در آن برهه از تاريخ بطور کلّی فقط در مدّت هفت ماه ( از اواخر ماه اگوست ماههای سپتامبر، اکتبر سال 1925، همچنين از اواخر فورال تا اواسط ژوئن سال 1926/م.) تحقيق و تفحص کرده است. البّته اين مهلت برای يک محقق متخصص به موسيقی مهلت کمی محسوب نميشود. وليکن چيزی که هست نه در ماهها، بلکه هنری که در طول قرنها بايد تحقيق و تفحّص بشود، متأسّفانه آوازش از دور شنيده ميشود. پايه و مقام آن بزرگ است. برای فراگيری چنين هنر پر شکوهلازم است که نوازنده در اين صنايع هنری عجين کردد.
اگر در آينده از جانب متخصصين ملّی هنر وموسيقی و آهنگسازانمان اطلّاعات ذيقيمتی که در لابلای صفحات تاريخ اعصار نهفته است، درآورده شود، درآن صورت در پربار کردن هيجانات استاتيکی موسيقی ترکمن بی شک بهترين نمونه کارهای علمی را فراهیم آورد. ... این مبحث را در این اینک دنبال کنید! ..........ه
 لوگوی دوستان
لوگو وبلاگهای ویژه     |
