 ارکستر ملل تمرينات خود را از سر مي گيردارکستر ملل ايران تا دو هفته ديگر تمرينات خود را از سر مي گيرد. اين ارکستر قرار بود پس از يک وقفه نسبتا طولاني ارديبهشت ماه امسال کار خود را از سر بگيرد و اواخر بهار 86 کنسرتي به نفع کودکان برگزار کند، اما به دليل لغو زمان اجراي برنامه از سوي مديريت تالار وحدت کنسرت خود را به پاييز موکول کرد که اين برنامه هم اجرا نشد... منبع:بی مرز  محمد طرحان ابن اوزلئق معروف به ابونصر فارابی از جمله نادر عارفانی است که آثار ارزشمند و روایات زیادی از او باقی مانده است. او در سال ۸۷۰ میلادی در واسیج یکی از روستاهای فاراب واقع در بین مرز ترکمنستان و ازبکستان کنونی می باشد، متولّد شده است. او تحصیلات خودرا در بغداد باتمام میرساند و تمام علوم ایّام خودرا فرا میگیرد. ... روایتی از او باقیست که او در بغداد نوعی از آلت موسیقی را از روی دوتار ابداع میکند و با آن در یکی از مجالس خلیفه بغداد در حضور او مقامی از مقامات ترکمنی را می نوازد که همه مدعوینی که در مجلس حضور داشتند بخواب فرو میروند. " او هیچ وقت دون ترکمنی (عبا) را از تن خود بیرون نیانداخته است. پوشش ترکمنی خودرا همیشه خفظ نموده است. فارابی دوتار را به دو نوع تقسیم بندی میکند که یکی دوتار خراسان نام دارد که همان دوتارهای کنونی ترکمنی است و دیگری دوتار بغداد می باشد که آنرا بدست خود در بغداد ابداع کرده است. در این رابطه وبلاگ فعال ترکمن مدیکال پژوهشی را ارائه داده است که قابل تعمق و مطالعه می باشد.
آشنايی بيشتر با « فارابي » دانشمند ترکمن حقيقتي هست يكي و يگانه كه چون در ذّرات آرميدهي عناصر جاري گردد، توازن طبيعت باشد، و چون در نغمات ايجاد شود، بعد باشد، و چون در حركات پديد آيد، وقار باشد، و چون در السنه مشاهده شود، فصاحت و بلاغت باشد، و چون در اندامها توليد شود، زيبايي باشد، و چون در قواي ذهني جلوه كند، تعادل باشد.»
اوچراديم « مقام موسيقي تركمني » سالها پيش بود ، يول آمان آقا در يكي از روستاهاي دور دست تركمن صحرا زندگي مي كرد . او هميشه آرزو داشت عروسي تنها فرزندش با شكوه هر چه بيشتر برگزار شود تا خاطره اين عروسي تا سالها نزد مردم تركمن صحرا باقي بماند . و بالاخره روزي از روزها وقت عروسي فرا رسيد . عروسي ، شادماني را به روستا هديه آورده بود و لبخند و شادي در جاي جاي ده روييده بود . مردم روستاهاي اطراف نيز بدور از بدبختي ها و گرفتاريهاي خود ، شاد و خندان و با قلبي آكنده از مهر و محبت خود به يول آمان آقا ، به محل عروسي روي آورده بودند ، يول آمان آقا ، ياش اولي ده ، با لباس فاخر و هيكل تنومند خود و با كلاه پوست برازنده اش ، در جلو ي خانه ايستاده بود و با قيافه اي شاد و خندان به مهمانان خوش آمد مي گفت و از ابراز مهر و محبت متقابل خود به آنان ، كوتاهي نمي كرد . يول آمان آقا مرد خير و نيكو كاري بود و او به عنوان ريش سفيد محل ، بسيار ي از گرفتاريهاي مردم آن ديار را حل و فصل مي كرد و امروز حضور انبوه مهمانان ، گواه بر قدرداني و پاسخگويي آنان به محبتهاي او بود . هنو.ز تا غروب آفتاب وقت بود و بدون شك مردم آبادي ، از اين عروسي و حضور مهمانان زياد و سرور و شادماني اين محفل خاطره ها بياد اندوخته مي كردند و يول آمان آقا هم همين را مي خواست . جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید |
درباره وبلاگ
  مختومقلی فراغی - دیوان
در حال حاضر در جهت پژوهش و تفحّص در مورد تاريخ فرهنگ و تمدّن ترکمن از جانب پژوهشگران تاريخ و محققين صنايع هنری با اشتياق و افتخار تحقيق و بررسی ميشود. البتّه يافته های مربوط به تاريخ فرهنگ و تمدّن اين خلق محدود به اين مثالها نيست، چون در اين راستا فعّاليّتهای چشمگيری در عرصه های مختلف علوم پژوهشی صورت ميگيرد. امّا متأسّفانه بايد بی پيرايه اذعان نمود که تحقيق در مورد موسيقی ترکمنی نيازهای روحی مردم را آنچنانکه جوابگوی باشد، ارضاء نميکند. براساس داده های تاريخی پروسه الحاق کلمه " ترکمن" از قرون هشتم تا دهم ميلادی بوجود آمده است. امّا آموزش و درک علمی از موسيقی ترکمنی بطوريکه برای ما آشکار است، هنوز از قرن نوزدهم دور نميشود. با وجود اين اطلاعات و آگاهيهائيکه مربوط به آن قرن باشد، هنوز بطور کامل مشخّص و کشف نشده است.
نوازندگان و پيشکسوتان موسيقی ترکمنی که مربوط به قرن نوزدهم باشد، مانند استاد قول گلدی، آمانگلدی گؤنی، کل بخشی ( الله بردی)، چودوربخشی که با وجود اينکه در بين مردم نامشان معروف است. امّا در باره زندگی و آثار آنها پژوهش و تحقيقات لازم که نياز جامعه را برآورد کند، نشده است.
يکی از محققينی که در قرن گذشته برای اوّلين بار در مورد فرهنگ موسيقی ترکمنی بطور علمی تفحص کرده موسيقدان و پژوهشگر روسی و. آ. اوسپنسکی ميباشد که در مورد موسيقی ترکمنی تحقيقات و آثارهای علمی ژرفی به انجام رسانيده است. او در سالهای 1925-1926/م. در پی تحقيقات خود کتابی در باره موسيقی ترکمنی بنام " ترکمنسکايا موزيکا (موسيقی ترکمنی)" به عبارت ديگر " موسيقی- اکسپانتسيا، اتنوگرافيک من در ترکمنستان" را که به بخشی ها و نوازندگان آن دوره هديه گرديده بود، تحرير نموده است. اين پژوهش شروع اوّلين قدم در مورد اين هنر بوده است. امّا اين شروع مشتاقانه تاکنون به اندازه نيازش پر بار نگرديده، بلکه در حکم يک اثر مأخذی و مرجع علمی بجا مانده است.
و. آ. اوسپنسکی که عنوان قهرمان خلق در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق را بر خود احراز نموده است، بعنوان يک آهنگساز، با استعداد ژرف، دانشمندی توانا، تحقيقاتی که او در عرصه موسيقی ترکمنی به انجام رسانيده، خدمتی بس بزرگ بوده است.
بايد اذعان کرد که او موسيقی ترکمنی را در آن برهه از تاريخ بطور کلّی فقط در مدّت هفت ماه ( از اواخر ماه اگوست ماههای سپتامبر، اکتبر سال 1925، همچنين از اواخر فورال تا اواسط ژوئن سال 1926/م.) تحقيق و تفحص کرده است. البّته اين مهلت برای يک محقق متخصص به موسيقی مهلت کمی محسوب نميشود. وليکن چيزی که هست نه در ماهها، بلکه هنری که در طول قرنها بايد تحقيق و تفحّص بشود، متأسّفانه آوازش از دور شنيده ميشود. پايه و مقام آن بزرگ است. برای فراگيری چنين هنر پر شکوهلازم است که نوازنده در اين صنايع هنری عجين کردد.
اگر در آينده از جانب متخصصين ملّی هنر وموسيقی و آهنگسازانمان اطلّاعات ذيقيمتی که در لابلای صفحات تاريخ اعصار نهفته است، درآورده شود، درآن صورت در پربار کردن هيجانات استاتيکی موسيقی ترکمن بی شک بهترين نمونه کارهای علمی را فراهیم آورد. ... این مبحث را در این اینک دنبال کنید! ..........ه
 لوگوی دوستان
لوگو وبلاگهای ویژه     |
فارابي تركمن بود و در عراق تحصيل كرد و با آنكه شهرتش بيشتر در فلسفه بود، به عنوان يك نظريّهپرداز در موسيقي نيز پيشواي همگان محسوب ميشد، و شهرتش در اين باره به ويژه ناشي از اثرش بود كه كتاب الموسيقي الكبير نام داشت و خود بزرگترين اثر در باب موسيقي تا زمان فارابي بود. ميگويد تقريباً تمام آثار يوناني در زمينهي موسيقي را پيش از او به عربي برگردانده بودند، و او بيشتر آنها را مطالعه كرد، گو آنكه از هيچ يك نامي نميبرد. مگر از اثر تميستيوس Themistius . فارابي نوازنده نيز بود، برخلاف تميستيوس كه موسيقي نمينواخت؛ و هر چند بيشتر مباحث نظريش مبتني بر آراء نويسندگان يوناني بود. با اين همه از جنبهي علمي مطالب اصيل فراواني را فراهم آورد كه در هيچ جاي ديگر يافت نميتواند شد، به ويژه در توصيفاتي كه از آلات موسيقي رايج در ميان اعراب به دست داده است. فارابي در علوم رياضي فيزيك احاطهي كامل داشت، و لذا براي ورود به علم نظري از هر لحاظ مجهّز بود. گرچه علم خود را به يونانيان مديون بود، ولي خطاهاي آنان را تكرار نكرد، و نپذيرفت كه صدا در آب به درجهاي كمتر از صدا در هوا شنيده ميشود؛ نيز اين قول ارسطو را هم نپذيرفت كه پشم چون بر آن ضربه وارد آورند صدا پديد نميآورد؛ به همين منوال اين لغزش نيكوماخوس را هم تكرار نكرد كه بگويد فيثاغورس ملايمت consonance را از رهگذر سنجش سنگيني چكّشهاي آهنگر كشف كرد؛ و اين افسانهاي بود كه گودنتيوس Gaudentius و بوئتيوس Boethius هم آن را تكرار كرده بودند. تحليلي كه او از تأثير موسيقي به دست ميدهد، هم يونانيان را وهم كندي را به كلّي پشت سر مينهد، همانگونه كه از فيلسوفي طبيعي چون او چنين انتظاري هم ميرود. 
