| تبليغات | X |
جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید آقای تایماز نوریانی یکی از فعّالین و علاقمندان به فرهنگ ملّی خود هستند. او در طی فعّالیّتهای فرهنگی - اجتماعی خود در عرصه تاریخ و ادبّیات مقالاتی در وبسایتها و وبلاگها درج می نمایند که ما نیز پیگیرانه آنرا مطالعه و دنبال می نمائیم. وی از این جهت مورد تشویق جامعه فرهنگدوستان ترکمنان داخل و خارج می باشد. در وبلاگ ایشان مقاله ای که مربوط به رقص "ذکر خنجر" نقل شده بودُ بسیار جالب بنظر میرسد. و ما نیز مناسب دیدیم آنرا در وبلاگ دوتار درج نمائیم. برای گردانندگان و نوبسیندگان این مقالات آرزوی پیشرفت و موفقیبت داریم! ... نحوه ی اجرای ذكر :
ای گوزیم سنی ای گوزله یار ای دیلیم سنی ای سوزله یار درباره ی ریشه ی تاریخی این ذكر طلاعات مستند ودقیقی وجود ندارد ؛ برخی معتقدند دردوران های پیشین مردمانی كه زندگی آنان بر محور اقتصاد معیشتی استوار بود ؛ و به صورت كوچ رو ؛به دامداری وشكار مشغول بودند ؛ طبق شرایط چنین حیاتی ؛ اكثر مواقع آماج حملات ؛ تاراج و غارت گری های دشمنان قرار می گرفتند . بدین جهت ؛ ضرورت امادگی های رزمی برای مقابله باآنان با روحیه ای مصمم و پرتوان ؛ اصلی الزامی در زندگی آنان به شمار می رفت . به همین دلیل ؛ آنان در اوقات فراغت و در فرصت های مناسب ؛ با در دست گرفتن شمشیر و انجام حركات رزم جویانه ؛ سر دادن نعره های بلند از گلو ؛ بطور دسته جمعی ودایره وار ؛ روحیه ی مبارزه جویی وتوان مندی خویش را در نبرد بی امان تقویت می كردند جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید |
درباره وبلاگ
  مختومقلی فراغی - دیوان
در حال حاضر در جهت پژوهش و تفحّص در مورد تاريخ فرهنگ و تمدّن ترکمن از جانب پژوهشگران تاريخ و محققين صنايع هنری با اشتياق و افتخار تحقيق و بررسی ميشود. البتّه يافته های مربوط به تاريخ فرهنگ و تمدّن اين خلق محدود به اين مثالها نيست، چون در اين راستا فعّاليّتهای چشمگيری در عرصه های مختلف علوم پژوهشی صورت ميگيرد. امّا متأسّفانه بايد بی پيرايه اذعان نمود که تحقيق در مورد موسيقی ترکمنی نيازهای روحی مردم را آنچنانکه جوابگوی باشد، ارضاء نميکند. براساس داده های تاريخی پروسه الحاق کلمه " ترکمن" از قرون هشتم تا دهم ميلادی بوجود آمده است. امّا آموزش و درک علمی از موسيقی ترکمنی بطوريکه برای ما آشکار است، هنوز از قرن نوزدهم دور نميشود. با وجود اين اطلاعات و آگاهيهائيکه مربوط به آن قرن باشد، هنوز بطور کامل مشخّص و کشف نشده است.
نوازندگان و پيشکسوتان موسيقی ترکمنی که مربوط به قرن نوزدهم باشد، مانند استاد قول گلدی، آمانگلدی گؤنی، کل بخشی ( الله بردی)، چودوربخشی که با وجود اينکه در بين مردم نامشان معروف است. امّا در باره زندگی و آثار آنها پژوهش و تحقيقات لازم که نياز جامعه را برآورد کند، نشده است.
يکی از محققينی که در قرن گذشته برای اوّلين بار در مورد فرهنگ موسيقی ترکمنی بطور علمی تفحص کرده موسيقدان و پژوهشگر روسی و. آ. اوسپنسکی ميباشد که در مورد موسيقی ترکمنی تحقيقات و آثارهای علمی ژرفی به انجام رسانيده است. او در سالهای 1925-1926/م. در پی تحقيقات خود کتابی در باره موسيقی ترکمنی بنام " ترکمنسکايا موزيکا (موسيقی ترکمنی)" به عبارت ديگر " موسيقی- اکسپانتسيا، اتنوگرافيک من در ترکمنستان" را که به بخشی ها و نوازندگان آن دوره هديه گرديده بود، تحرير نموده است. اين پژوهش شروع اوّلين قدم در مورد اين هنر بوده است. امّا اين شروع مشتاقانه تاکنون به اندازه نيازش پر بار نگرديده، بلکه در حکم يک اثر مأخذی و مرجع علمی بجا مانده است.
و. آ. اوسپنسکی که عنوان قهرمان خلق در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق را بر خود احراز نموده است، بعنوان يک آهنگساز، با استعداد ژرف، دانشمندی توانا، تحقيقاتی که او در عرصه موسيقی ترکمنی به انجام رسانيده، خدمتی بس بزرگ بوده است.
بايد اذعان کرد که او موسيقی ترکمنی را در آن برهه از تاريخ بطور کلّی فقط در مدّت هفت ماه ( از اواخر ماه اگوست ماههای سپتامبر، اکتبر سال 1925، همچنين از اواخر فورال تا اواسط ژوئن سال 1926/م.) تحقيق و تفحص کرده است. البّته اين مهلت برای يک محقق متخصص به موسيقی مهلت کمی محسوب نميشود. وليکن چيزی که هست نه در ماهها، بلکه هنری که در طول قرنها بايد تحقيق و تفحّص بشود، متأسّفانه آوازش از دور شنيده ميشود. پايه و مقام آن بزرگ است. برای فراگيری چنين هنر پر شکوهلازم است که نوازنده در اين صنايع هنری عجين کردد.
اگر در آينده از جانب متخصصين ملّی هنر وموسيقی و آهنگسازانمان اطلّاعات ذيقيمتی که در لابلای صفحات تاريخ اعصار نهفته است، درآورده شود، درآن صورت در پربار کردن هيجانات استاتيکی موسيقی ترکمن بی شک بهترين نمونه کارهای علمی را فراهیم آورد. ... این مبحث را در این اینک دنبال کنید! ..........ه
 لوگوی دوستان
لوگو وبلاگهای ویژه     |
بدلیل مردمی بودن و در بین خودمان و نزدیک بودن این افراد ، ابعاد شخصیتی و تاثیر گذار آنها را فراموش می کنیم و به خودمانی بودن آن نظر داریم . یکی از برجستگان هنری ترکمن تعریف می کرد : شخصی تازه آشنا از قلم نویسنده و رمان او بی نهایت تعریف و تمجید می نمود و از اثر مثبت آن بر تمام وجود و زندگیش حرف می زد و آرزوی دیدار وی را داشت ، نویسنده پس از معرفی خود اینگونه تحویل گرفته می شود : « این امکان ندارد که نویسنده رمان شما باشید ، تو که دوست خود ما هستی ، نویسنده این رمان باید شخصیتی متمایز داشته باشد و ... » علت این گونه برخوردها ، ترکمن بودن ، خودمانی و بقول معروف خاکی بودن برجستگان ماست . در شناسایی افراد نام آشنای ترکمن صحرا این بار به سراغ گوینده توانای ترکمن ، جبار یارعلی رفتیم . وی در سال 1339 در محله قارقی سیمین شهر بدنیا آمد ، تحصیلات خود را در همان محله تا دیپلم ادامه داد اما بدلیل بضاعت کم خانواده مجبور شد کارگری کند و در دخل و خرج خانواده کمک حال باشد . علاقه وی به موسیقی و خوانندگی وا داشت تا در کنار گروه های موسیقی در محافل و عروسی ها فعالیت کند ، اما استعداد او به اینجا خلاصه نمی شد . حنجره و ذهن او توانایی های دیگرش را نیز بروز می داد و با حفظ اشعار قدما به بیان احساسی اشعار در محافال روی آورد و مورد تشویق و تعریف شنوندگان شد . ...
