| تبليغات | X |
|
اعظم رمضانی فوق ليسانس زبان و ادبيات فارسی منبع: نشریّه یاپراق روايت داستانی «نبرد در قلعه ی گوک تپه» ماجرای زندگی پر فراز و فرود پيرمردی ترکمن به نام «ياش بخشی» است که در جريان زندگی خود ، با حوادث و مصائب گوناگونی چون هجوم ناجوانمردانه ی روسها به نواحی جنوب شرقی دريای خزر و کشتار بی رحمانه ی دوستان و هم وطنانش در قلعه ی گوک تپه مواجه شده است به همين جهت ، با گذشت سالها از آن واقعه ، همچنان به لحاظ روحی ملتهب و زخمی است و خاطرات دردناک و تاريک گذشته او را آزار می دهد. او بزرگ ايل خود و دوتارزن ماهری است که سالها در خصوص بازگويی رخدادهای مربوط به آن نبرد ، سکوت کرده است. اما اکنون در يک موقعيت هيجانی ويژه همچون عروسی پسرش «اورس گلدی» به مدد روح افشاگر موسيقی ، عاقبت پرده از زخم هايی که قلب و جان او را در بند کشيده اند ، برمی دارد و با نواختن سيم های نازک دوتارش ، تمامی عواطف و احساسات خود را در باره ی آن نبرد باز می نمايد. تمام ميمهانان و اطرافيان او ، با شنيدن نغمه های دوتار ياش بخشی ، در حيرت و سکوتی ژرف فرو می روند و رمان در حالی که «اورس گلدی» مشوش و رها شده از خود ، تحت تأثير دردهای پدر می گريد ، به اتمام می رسد. شخصت های ديگر اين رمان عبارتند از: ملامحمد ، باتيرخان ، نوربردی خان ، آدينه خان و ... جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید
دوئت «ولی» و «تللی» شاید یکی از زیباترین و بیاد ماندنی ترین صحنه های شاهکار آرشین مال آلان باشه
نویسنده: atajan تاریخ: ۳ ارديبهشت ۱۳۸۷
موسيقي بعنوان يكي از زيباترين و ظريفترين حكمت الهي در زندگي انسانها كاركردهاي اجتماعي مهم و ارزشمندي داشته و از دير باز در ميان ملل با الهام از زندگي روزانه فراز و نشيبهايي به خود مي گيرد. موسيقي سنتي تركمن نيز مانند موسيقي محلي اغلب مناطق دنيا، با الهام از زندگي روز مره اين مردم شكل گرفته است. درباره سابقه تاريخي اين موسيقي اطلاعات زيادي وجود ندارد. بنا به رواياتي بابا قنبر كه در قرنهاي ششم و هفتم م. ميزيسته سازنده دوتار بوده است. او مريد حضرت علي بوده و دوتار را براي به وجد آوردن اسب حضرت علي (ع) ساخته است. محمد فارابي نخستين دانشمند مسلمان است كه كتاب موسيقي را نوشته و اوست كه كمانچه را ساخته است.در دوره امپراتوري سلجوقيان موسيقي تركمن به بالاترين درجه رشد خود ميرسد . در اين روزگار و در دوران آق قوينلوها تأثير اين موسيقي به سرزمينهاي حلب، ديار بكر، شيروان، گنجه، آذربايجان مؤثر افتاد.روزگار سلطنت نادرشاه نه تنها روزگار سركوبي تركمنان است بلكه موسيقي تركمن نيز در اين دوران دچار سرخوردگي مي شود. دانشمند بزرگ عليشير نوايي هم يكي از مشتاقان اين موسيقي بود. او آهنگ گلزار را كه يكي از كاملترين آهنگهاي موسيقي تركمن است بوجود آورده است از قرن 17 و 18 اشعار شاعران كلاسيك وارد موسيقي شد كه بيشتر با مضامين عارفانه اصالت خاصي به اين موسيقي بخشيدند. ... جهت مطالعه ادامه مطلب کلیک کنـــید |
درباره وبلاگ
  مختومقلی فراغی - دیوان
در حال حاضر در جهت پژوهش و تفحّص در مورد تاريخ فرهنگ و تمدّن ترکمن از جانب پژوهشگران تاريخ و محققين صنايع هنری با اشتياق و افتخار تحقيق و بررسی ميشود. البتّه يافته های مربوط به تاريخ فرهنگ و تمدّن اين خلق محدود به اين مثالها نيست، چون در اين راستا فعّاليّتهای چشمگيری در عرصه های مختلف علوم پژوهشی صورت ميگيرد. امّا متأسّفانه بايد بی پيرايه اذعان نمود که تحقيق در مورد موسيقی ترکمنی نيازهای روحی مردم را آنچنانکه جوابگوی باشد، ارضاء نميکند. براساس داده های تاريخی پروسه الحاق کلمه " ترکمن" از قرون هشتم تا دهم ميلادی بوجود آمده است. امّا آموزش و درک علمی از موسيقی ترکمنی بطوريکه برای ما آشکار است، هنوز از قرن نوزدهم دور نميشود. با وجود اين اطلاعات و آگاهيهائيکه مربوط به آن قرن باشد، هنوز بطور کامل مشخّص و کشف نشده است.
نوازندگان و پيشکسوتان موسيقی ترکمنی که مربوط به قرن نوزدهم باشد، مانند استاد قول گلدی، آمانگلدی گؤنی، کل بخشی ( الله بردی)، چودوربخشی که با وجود اينکه در بين مردم نامشان معروف است. امّا در باره زندگی و آثار آنها پژوهش و تحقيقات لازم که نياز جامعه را برآورد کند، نشده است.
يکی از محققينی که در قرن گذشته برای اوّلين بار در مورد فرهنگ موسيقی ترکمنی بطور علمی تفحص کرده موسيقدان و پژوهشگر روسی و. آ. اوسپنسکی ميباشد که در مورد موسيقی ترکمنی تحقيقات و آثارهای علمی ژرفی به انجام رسانيده است. او در سالهای 1925-1926/م. در پی تحقيقات خود کتابی در باره موسيقی ترکمنی بنام " ترکمنسکايا موزيکا (موسيقی ترکمنی)" به عبارت ديگر " موسيقی- اکسپانتسيا، اتنوگرافيک من در ترکمنستان" را که به بخشی ها و نوازندگان آن دوره هديه گرديده بود، تحرير نموده است. اين پژوهش شروع اوّلين قدم در مورد اين هنر بوده است. امّا اين شروع مشتاقانه تاکنون به اندازه نيازش پر بار نگرديده، بلکه در حکم يک اثر مأخذی و مرجع علمی بجا مانده است.
و. آ. اوسپنسکی که عنوان قهرمان خلق در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق را بر خود احراز نموده است، بعنوان يک آهنگساز، با استعداد ژرف، دانشمندی توانا، تحقيقاتی که او در عرصه موسيقی ترکمنی به انجام رسانيده، خدمتی بس بزرگ بوده است.
بايد اذعان کرد که او موسيقی ترکمنی را در آن برهه از تاريخ بطور کلّی فقط در مدّت هفت ماه ( از اواخر ماه اگوست ماههای سپتامبر، اکتبر سال 1925، همچنين از اواخر فورال تا اواسط ژوئن سال 1926/م.) تحقيق و تفحص کرده است. البّته اين مهلت برای يک محقق متخصص به موسيقی مهلت کمی محسوب نميشود. وليکن چيزی که هست نه در ماهها، بلکه هنری که در طول قرنها بايد تحقيق و تفحّص بشود، متأسّفانه آوازش از دور شنيده ميشود. پايه و مقام آن بزرگ است. برای فراگيری چنين هنر پر شکوهلازم است که نوازنده در اين صنايع هنری عجين کردد.
اگر در آينده از جانب متخصصين ملّی هنر وموسيقی و آهنگسازانمان اطلّاعات ذيقيمتی که در لابلای صفحات تاريخ اعصار نهفته است، درآورده شود، درآن صورت در پربار کردن هيجانات استاتيکی موسيقی ترکمن بی شک بهترين نمونه کارهای علمی را فراهیم آورد. ... این مبحث را در این اینک دنبال کنید! ..........ه
 لوگوی دوستان
لوگو وبلاگهای ویژه     |
