گزارش های تاریخی نشان می دهند که طوایف ترکمن با پذیرفتن شرایطی که از طرف سلطان سنجر تعیین شده بود به طور رسمی در دوطرف رود اترک ساکن شدند. اقبال قوم ترکمن به اشعار مختوم قلی است. در موسیقی ترکمنی دوتار مهم ترین ساز است. این ساز را از آن روی که بیشتر کاسه آن را از چوب درخت توت می سازند، « توت تار » و از آن روی که چوب را برای خشک کردن در تنور می گذارند، « تامدیره » ( تامدیر در زبان ترکمنی به معنی تنور است ) و به طور اولی از آن روی که دارای دو سیم است، «دوتار » می نامند. در قدیم وترهای دوتار از جنس ابریشم تابیده شده بود، اما امروزه از سیم فولادی استفاده می شود.
لینک ثابت نوشته شده توسط دوتار در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 و ساعت
8:19 | بازگـشـت |
از آثار سنفوني ماندگار و معروف وي عبارتند از: «تركمنستان»، «يادگاري براي قهرمانان جنگ بزرگ ميهني»، «دونالار»، «سرود اوكتابر» و غيره. آهنگهاي جديد وي براي موسيقي شامل: «باغ دوستي»، «آواز دوتار» ، «براي تو»، «پرليو ديبالار»، «بالادا»، همچنين آهنگها و ترانههايي برگرفته از اشعار مختومقلي، ملا نفس، كمينه، پارس آهنگلري( آهنگهاي فارسي) و چندين اثر ديگر ميباشد. وي در طول زندگي خود دهها اثر خوب و ماندگار در رشتههاي مختلف موسيقي ساخت و بهعلاقمندان اين هنر تقديم كرد.
نوري حال محمدف، از بزرگان و استادان مشهور و جهاني موسيقي تركمنستان و شوروي سابق محسوب ميشود. به گزارش خبرنگار پايگاه اطلاع رساني دانشجويان و دانش آموختگان تركمن ايران، وي در سال 24/2/1940 ميلادي در شهر « بحردن» تركمنستان متولد شد و در سال 4/8/1983 ميلادي در عشق آباد( پايتخت تركمنستان) وفات يافت. اين عالم موسيقي تركمن، تحصيلات خود را در رشته موسيقي ادامه داد و در سال 1958 تحصيلات خود را در هنرستان موسيقي دولتي تركمنستان بهپايان رسانيد و سپس براي ادامه تحصيلات عالي، عازم مسكو شد و وارد دانشگاه موسيقي چايكوفسكي شد و در سال 1963 دانشگاه دولتي كنسرواتوري را بهپايان رسانيد. اين استاد بزرگ موسيقي، در طول سالهاي زندگي و كاري خود، آثار متعدد هنري را در رشتههاي موسيقي خلق نمود و با جديت و تلاشهاي چندين ساله خود توانست با تشكيل گروههاي اركستر سنفونيك و آموزش دادن جوانان، در پيشرفت موسيقي سنتي و ملي تركمنستان گامهاي مهمي بردارد و نامش براي هميشه در تاريخ موسيقي دنيا جاويدان باقي بماند. وي در طول سالهاي كاري خود انواع تشويقنامه و ديپلمهاي افتخار كشوري و ملي، از مسئولان و مراكز هنري شوروي سابق دريافت نمود، از آن جمله « ديپلم افتخار بهترين هنرمند موسيقي تركمن در سال 1979 ميلادي، دپيلم افتخار دولتي مختومقلي در سال 1982 و عنوان ديپلم بهترين هنرمند دولتي شوروي سابق، در سال 1984 ميلادي. استاد نوري حال محمدف، بيش از 40 اثر ماندگار براي پيانو ساخت كه هر يك از اين آثار بيانگر خلاقيت و توان كاري وي محسوب ميشود و هم اينك در مراكز هنري و دانشگاهي تركمنستان تدريس ميشود. از آثار سنفوني ماندگار و معروف وي عبارتند از: «تركمنستان»، «يادگاري براي قهرمانان جنگ بزرگ ميهني»، «دونالار»، «سرود اوكتابر» و غيره. آهنگهاي جديد وي براي موسيقي شامل: «باغ دوستي»، «آواز دوتار» ، «براي تو»، «پرليو ديبالار»، «بالادا»، همچنين آهنگها و ترانههايي برگرفته از اشعار مختومقلي، ملا نفس، كمينه، پارس آهنگلري( آهنگهاي فارسي) و چندين اثر ديگر ميباشد. وي در طول زندگي خود دهها اثر خوب و ماندگار در رشتههاي مختلف موسيقي ساخت و بهعلاقمندان اين هنر تقديم كرد. اين استاد موسيقي در طول سالهاي عمر خود علاوه بر اينها، چندين آهنگ براي فيلمهاي مشهور تركمنستان ساخته است، از جمله اين فيلمهاي سينمايي: «شوكور باغشي»، «آيغيتلي ادم»، «چول»، «ماغتيم قلي»، «كج پلك»، «سردار»، «جاباقلار»، «مقامينگ سيري»، «قايغي سيز آتابايف» و نيز چندين آهنگ و ترانه براي فيلمهاي كوتاه، مستند و كارتوني ميباشد. نام و ياد «نوري حال محمدف» با اين آثاري كه از خود، در موسيقي تركمن، بهجا گذاشته براي هميشه در حافظه تاريخ موسيقي جهان باقي خواهد ماند.
لینک ثابت نوشته شده توسط دوتار در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 و ساعت
3:49 | بازگـشـت |
آقای شجریان در این نامه که خطاب به عزت الله ضرغامی رییس صدا و سیمای جمهوری اسلامی نوشته شده، از رادیو و تلویزیون که به گفته او مستمرا سرودهای میهنی او را پخش می کنند، خواسته از این کار خودداری کنند. او در این نامه نوشته، سرودهایی که خوانده به ویژه سرود "ای ایران ای سرای امید" متعلق به سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ بوده و "هیچ ارتباطی با شرایط کنونی ندارد". محمد رضا شجریان اعلام کرده سازمان صدا و سیما هیچ نقشی در تهیه این آثار نداشته و به حکم قانون و شرع از این سازمان خواسته صدا و آثار او را در هیچ یک از واحدهای رادیو و تلویزیون پخش نکند. رادیو و تلویزیون ایران در ایام انتخابات ریاست جمهوری و بعد از اعلام نتایج اقدام به پخش مداوم سرودهایی با محوریت ایران، وطن و میهن می کند که سرودهایی که آقای شجریان به آنها اشاره کرده و برخی ترانه های محمد نوری از آن جمله است. این در حالیست که این ترانه ها و سرودها در ایام عادی با این حجم از رادیو و تلویزیون پخش نمی شوند. این اولین بار نیست که آقای شجریان صدا و سیما را از پخش آثارش منع کرده، او در سال ۷۴ هم همین در خواست را کرده بود
لینک ثابت نوشته شده توسط دوتار در چهارشنبه بیست و هفتم خرداد 1388 و ساعت
6:29 | بازگـشـت |
گزارش موسیقی: اجرای سونات برای ویولن و پیانو در سن پیترزبورگ، توسط رائیسا اولُمبِکوا "ویولن" و الکسی گلازکوف " پیانو" در تاریخ ۲۷ فروردین در سالن کنسرت خانۀ آهنگسازان سن پترزبورگ برگزار شد.
Mehdi Hosseini Turkman Sonata for Violin and Piano (2006)i
توضیح وبلاگنويس: در متن یوتوب ترجمه " دون گِـر ِك (دون =خلعت، گِرِك= لازم)" را به اشتباه "دون گُرگ؟؟" ترجمه كرده اند. بدينوسيله معني دقيق آن در اين توضبح ارائه ميشود!
سونات ویولن و پیانو بر اساس موسیقی ترکمن صحرا ساخته شده است. استفاده از سه قطعۀ باغلارهی، دون گرگ و تشنید که بر اساس اجرای نظرلی محجوبی و عاشور گلدی گرکزی، توسط آهنگساز آوانگاری شده است از نکات قابل توجه در این اثر بود.
آثار به اجرا درآمده در این کنسرت به شرح زیرند: 1.پیتر ریازانوف: سوئیت برای پیانو 2.لِئونید رزتدینوف: سونات برای فلوت و پیانو 3.سید مهدی حسینی (ایران): سونات برای ویولن و پیانو 4.سرگئی اسلانیمسکی: "فانتزی خوش رنگ" برای پیانو 5.سرگئی آسکالکوف: شعرناباکووا برای متسو سوپرانو و پیانو 6.گری گوری فیرتیچ: سونات نمرۀ۷ برای پیانو
سید مهدی حسینی، آهنگساز و اتنوموزیکولوگ، از فارغ التحصیلان کنسرواتوار دولتی سن پترزبورگ بنام ریمسکی کورساکوف می باشد. وی از معدود آهنگسازان نسل جدید ایرانی می باشد که با بکارگیری از موسیقی محلی ایران، عرضه کنندۀ نوای موسیقی ایرانی با یک ارکستراسیون نوین می باشد. از جمله فعالیتهای وی همکاری با ارکستر موسیقی ملی ایران، ارکستر مجلسی فیلارمونیک سن پترزبورگ، آنسامبل زهی کُن موتو سن پیترزبورگ، آنسامبل زهی آرکادیا رومانی و اجرا و ضبط کنسرت در اتریش می باشد. همچنین سمفونی شمارۀ یک اثر آهنگساز که بر اساس موسیقی محلی لرستان ساخته شده است، در مرحلۀ انتشار از حوزه هنری می باشد. این سمفونی یک موومانی توسط ارکستر سمفونیک آکادمیک دولتی سن پترزبورگ اجرا و ضبط گردیده است که بزودی بدست علاقمندان خواهد رسید.
Edited by: Arash Borhani AssociationNews for Contemporary Music-Union SPB
لینک ثابت نوشته شده توسط دوتار در دوشنبه چهارم خرداد 1388 و ساعت
5:53 | بازگـشـت |
در حال حاضر در جهت پژوهش و تفحّص در مورد تاريخ فرهنگ و تمدّن ترکمن از جانب پژوهشگران تاريخ و محققين صنايع هنری با اشتياق و افتخار تحقيق و بررسی ميشود. البتّه يافته های مربوط به تاريخ فرهنگ و تمدّن اين خلق محدود به اين مثالها نيست، چون در اين راستا فعّاليّتهای چشمگيری در عرصه های مختلف علوم پژوهشی صورت ميگيرد. امّا متأسّفانه بايد بی پيرايه اذعان نمود که تحقيق در مورد موسيقی ترکمنی نيازهای روحی مردم را آنچنانکه جوابگوی باشد، ارضاء نميکند. براساس داده های تاريخی پروسه الحاق کلمه " ترکمن" از قرون هشتم تا دهم ميلادی بوجود آمده است. امّا آموزش و درک علمی از موسيقی ترکمنی بطوريکه برای ما آشکار است، هنوز از قرن نوزدهم دور نميشود. با وجود اين اطلاعات و آگاهيهائيکه مربوط به آن قرن باشد، هنوز بطور کامل مشخّص و کشف نشده است.
نوازندگان و پيشکسوتان موسيقی ترکمنی که مربوط به قرن نوزدهم باشد، مانند استاد قول گلدی، آمانگلدی گؤنی، کل بخشی ( الله بردی)، چودوربخشی که با وجود اينکه در بين مردم نامشان معروف است. امّا در باره زندگی و آثار آنها پژوهش و تحقيقات لازم که نياز جامعه را برآورد کند، نشده است.
يکی از محققينی که در قرن گذشته برای اوّلين بار در مورد فرهنگ موسيقی ترکمنی بطور علمی تفحص کرده موسيقدان و پژوهشگر روسی و. آ. اوسپنسکی ميباشد که در مورد موسيقی ترکمنی تحقيقات و آثارهای علمی ژرفی به انجام رسانيده است. او در سالهای 1925-1926/م. در پی تحقيقات خود کتابی در باره موسيقی ترکمنی بنام " ترکمنسکايا موزيکا (موسيقی ترکمنی)" به عبارت ديگر " موسيقی- اکسپانتسيا، اتنوگرافيک من در ترکمنستان" را که به بخشی ها و نوازندگان آن دوره هديه گرديده بود، تحرير نموده است. اين پژوهش شروع اوّلين قدم در مورد اين هنر بوده است. امّا اين شروع مشتاقانه تاکنون به اندازه نيازش پر بار نگرديده، بلکه در حکم يک اثر مأخذی و مرجع علمی بجا مانده است.
و. آ. اوسپنسکی که عنوان قهرمان خلق در جمهوری ترکمنستان شوروی سابق را بر خود احراز نموده است، بعنوان يک آهنگساز، با استعداد ژرف، دانشمندی توانا، تحقيقاتی که او در عرصه موسيقی ترکمنی به انجام رسانيده، خدمتی بس بزرگ بوده است.
بايد اذعان کرد که او موسيقی ترکمنی را در آن برهه از تاريخ بطور کلّی فقط در مدّت هفت ماه ( از اواخر ماه اگوست ماههای سپتامبر، اکتبر سال 1925، همچنين از اواخر فورال تا اواسط ژوئن سال 1926/م.) تحقيق و تفحص کرده است. البّته اين مهلت برای يک محقق متخصص به موسيقی مهلت کمی محسوب نميشود. وليکن چيزی که هست نه در ماهها، بلکه هنری که در طول قرنها بايد تحقيق و تفحّص بشود، متأسّفانه آوازش از دور شنيده ميشود. پايه و مقام آن بزرگ است. برای فراگيری چنين هنر پر شکوهلازم است که نوازنده در اين صنايع هنری عجين کردد.
اگر در آينده از جانب متخصصين ملّی هنر وموسيقی و آهنگسازانمان اطلّاعات ذيقيمتی که در لابلای صفحات تاريخ اعصار نهفته است، درآورده شود، درآن صورت در پربار کردن هيجانات استاتيکی موسيقی ترکمن بی شک بهترين نمونه کارهای علمی را فراهیم آورد. ... این مبحث را در این اینک دنبال کنید! ..........ه
حقوق اين وبلاگ محفوظ است و هرگونه كپي برداري از آن با ذكر منبع بلامانع می باشــد.
